MAK POLNY.
Jedna z nielicznych, trwale zadomowionych w Polsce roślin o krwisto czerwonych kwiatach. Mak polny jest nie tylko chwastem zbożowym, lecz także starym gatunkiem uprawnym, sianym planowo jako roślina kosmetyczna, farbiarska, ozdobna i lecznicza. Forma dzika, nieodmianowa.
Mak polny to wiotka, dość wysoka (do 90 cm) roślina jednoroczna.
Łodyga owłosiona, ulistniona skrętolegle i kanciasta, zwykle prosta, rzadko słabo rozgałęziona. Liście pod wieloma względami podobne do liści chabru: również szarozielone, również dwu typów: dolne pierzastodzielne, z ogonkami, ząbkowane, natomiast górne są siedzące.
Kwiaty jaskrawo czerwone, podzielone na kielich i koronę, wyrastają pojedynczo na pędzie. Kielich o dwu działkach, owłosiony równie mocno jak łodyga, z czasem opada. Korona o czterech krwiście czerwonych lub purpurowych płatkach, zawsze z czarną cętką u nasady. Pręciki bardzo liczne, fioletowe, cienkie, a słupek pojedynczy, gruby, ze znamieniem o 5-18 promieniach. O ile pąk kwiatowy maku polnego luźno zwisa, o tyle rozłożony kwiat i formujący się zeń owoc (makówka) sterczą sztywno wyprostowane.
Owocem maku polnego jest powszechnie znana, wielonasienna, odwrotnie jajowata i naga torebka, zwana makówką. Tak samo jak u bławatka i kąkola również nasiona maku polnego pozostają żywe w glebie przez wiele lat i to mimo stosowania herbicydów.
Mak polny jest tolerancyjny na różne warunki glebowe, ale preferuje podłoża przepuszczalne, umiarkowanie suche, o średniej zawartości składników pokarmowych. Jest dość odporny na zanieczyszczenia przemysłowe, więc z powodzeniem można go sadzić w ogrodach miejskich.
Maki preferują siew ozimy, wtedy przy sprzyjających warunkach pierwsze kwiaty kwitną już końcem maja. W przeciwieństwie do regulowanego siewu maku lekarskiego siew maku polnego nie jest objęty żadnymi zakazami czy ograniczeniami.
CIEKAWOSTKI.
Choć w Polsce mak polny rośnie dziko jako chwast zbóż, to jednak bywał celowo uprawiany na przestrzeni wieków. Jego mocny, czerwony kolor czynił go ważną rośliną barwierską i kosmetyczną. Od tysiącleci do dziś barwi się nim leki, wina, płyny do higieny intymnej na czas menstruacji, robi szminki, czerwone farby i atramenty.
Ogrodnicy otrzymali szereg odmian ozdobnych na rabaty albo kwiat cięty, nierzadko o płatkach postrzępionych, śnieżno białych bądź różowych. W latach 90 we Włoszech wyhodowano niemal czarną odmianę ‘Evelina’ (sterylny mieszaniec z m. wątpliwym P. dubium).
WARTOŚĆ POŻYTKOWA.
Mak w ogóle nie wytwarza nektaru, za to produkuje mnóstwo pyłku, więcej od pozostałych chwastów polnych. Prof. Sudnik-Wójcikowska z Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego i Towarzystwo Przyrodnicze „Bocian” zalecają mak polny do mieszanek na pastwiska dla dzikich zapylaczy, zwłaszcza trzmieli i samotnych pszczół. Jako gatunek pyłkodajny mak polny nie przyciąga motyli, a pszczołom miodnym i trzmielom dostarcza jedynie pokarmu białkowego.
Najobficiej pyli zatem i karmi najwięcej owadów zaraz po otwarciu kwiatów, czyli rano (godziny: 6.00-9.00). Owady oblatują maki nawet dłużej, większość kończy je odwiedzać koło 13.00.
OTO BARDZIEJ SZCZEGÓŁOWE ZNACZENIA MAKU POLNEGO:
Pamięć i żałoba:
Symbolika maku jako kwiatu pamięci o poległych w I wojnie światowej jest bardzo silna, szczególnie w krajach Wspólnoty Brytyjskiej. Noszenie maku w Dniu Pamięci (Remembrance Day) to forma oddania hołdu poległym.
ULOTNOŚĆ I PRZEMIJANIE:
Maki szybko przekwitają, co może symbolizować ulotność życia, przemijanie i kruchość istnienia.
SEN I MARZENIA:
Mak jest związany z nocą i snem, a jego płatki zawierają substancje o działaniu uspokajającym, dlatego kojarzony jest również z odpoczynkiem i marzeniami.
MIŁOŚĆ I NAMIĘTNOŚĆ:
Czerwony kolor maku może symbolizować miłość, namiętność i piękno, ale również cierpienie z nią związane.
PŁODNOŚĆ I OBFITOŚĆ:
W niektórych kontekstach mak polny może być kojarzony z płodnością i obfitością, ze względu na jego zdolność do rozsiewania nasion.
ZIOŁOLECZNICTWO:
Mak polny był od dawna wykorzystywany w medycynie ludowej do łagodzenia różnych dolegliwości.
Warto pamiętać, że interpretacja symboliki maku może się różnić w zależności od kontekstu kulturowego i osobistych odczuć.
Maki były wykorzystane w poezji np. użył go
Czesław Miłosz w Przypowieści o maku.
"Przypowieść o maku"
Na ziarnku maku stoi mały dom, Pieski szczekają na księżyc makowy I nigdy jeszcze tym makowym psom, Že jest świat większy, nie przyszło do głowy.
Ziemia to ziarnko - naprawdę nie więcej, A inne ziarnka - planety i gwiazdy. A choć ich będzie chyba sto tysięcy, Domek z ogrodem może stać na każdej
Wszystko w makówce. Mak rośnie w ogrodzie, Dzieci biegają i mak się kołysze.
eczorami, o księżyca wschodzie
gdzieś szczekają, to głośniej, to ciszej.
Przypowieść o maku" to wiersz autorstwa Czesława Miłosza, który ukazuje, jak mały świat, w którym żyjemy, jest tylko jednym z wielu, jak ziarnko maku wśród innych. Wiersz porusza tematy samotności, ograniczoności ludzkiego postrzegania i potrzeby dostrzeżenia większego kontekstu istnienia.
Kocham maki za ich subtelność i piękny kolor czerwony, uwielbiam na nie patrzeć i wspominać czasy dzieciństwa kiedy jeździłam razem z wójostwem na sianokosy i one rosły w na polach uprawnych coś cudownego mam do nich słabość.
Pozdrawiam serdecznie Iwona Wala.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz